Toen ik in Japan was kwam ik heel netjes verpakte appels tegen die zo’n €5,- per stuk kostten. Fruit is in Japan niet zo goedkoop en wordt dan ook nogal eens als een duur cadeautje weggegeven (de beroemde kubusvormige meloenen kosten al snel meer dan €50,-).
Dit is echter nog net even extremer: in Ishikawa werd afgelopen augustus een tros met 35 ‘Ruby Roman‘ druiven verkocht aan een restauranthouder voor maar liefst ¥100.000 (€798,-).
Maar dan heb je ook wel een paar druiven zo groot als een pingpongbal….
Het Japanse bedrijf D-barcode vindt dat al die barcodes best wat leuker kunnen. Nou, na het zien van de kunstwerkjes die ze ervan maken ben ik daar ook van overtuigd.
Kayabuki, een japans restaurant in Utsunomiya, heeft sinds kort twee makaken ingehuurd als ober.
Fuku (12 jaar oud) en Yat (4 jaar oud) lijken het erg naar hun zin te hebben met hun nieuwe baan.
Kaoru Otsuka, de eigenaar van het restaurant, had de aapjes al een tijdje als huisdier en ontdekte op een dag dat de aapjes gedrag van de obers gingen copiëren, zoals het uitdelen van warme vochtige doekjes na het eten.
Fuku en Yat werken nu twee uur per dag en brengen drankjes en servetten rond. De aapjes worden door de klanten beloond met edamame (gekookte soyabonen).
De aapjes zorgen voor zoveel bezoek en doen zo goed hun best dat meneer Otsuka zegt dat hij meer aan hen heeft dan zijn zoon die ook in het restaurant werkt…
Het adres is:
Tochigi-ken
Utsunomiya-shi
Miyuki-honmachi 4688
Kayabuki
Telefoon: 028(662)3751
De 24 Hour Comics Day is ontsproten aan het brein van stripgoeroe Scott McCloud die als experiment in 1990 een strip van 24 pagina’s in 24 uur maakte. Sindsdien heeft dat experiment over de hele wereld navolging gevonden en werd dit weekend voor de vierde keer in Nederland georganiseerd door stripwinkel Lambiek.
Mijn zus wilde de uitdaging wel eens aangaan en ik ging mee voor mentale ondersteuning. Het was vreselijk gezellig en er hing een gedreven creatieve sfeer in de expositieruimte van Lambiek.
Het deelnemerspubliek was gevarieerd: er waren stripveteranen zoals Albo Helm (die zijn ook nog eens 24 uur STAAND volbracht), maar ook jonge tekenaars zoals de 13-jarige Thijs Bouman.
Er waren nauurlijk afvallers en mensen die de 24 pagina’s niet haalden, maar ook tekenaars die ver voor het eindsignaal klaar waren.
De mensen van Lambiek zorgden voor koffie, thee, broodjes, overheerlijke soep en de mogelijkheid om pagina’s in te scannen en direct online te gooien. Na 24 uur was iedereen natuurlijk uitgeput en na een snelle toast met champagne zochten de meesten dan ook snel hun warme bedje op.
Het derde en (gelukkig) laatste deel in deze serie.
De foto’s in deze gallery zijn voorbeelden van de derde regel voor het verpesten van mooie klassieke japanse auto’s: “Maak je uitlaten van zo lang mogelijke buizen en richt ze hoog de lucht in”